Berlin highlights. Visit day 3

September 05, 2018

Here we go, with the third and last day of the visit of Berlin. Today the program is: East side Gallery, Check Point Charlie, Jewish Museum, the Victory Column and Kaiser Wilhelm Memorial Church.
The East Side Gallery is an open air museum. Here you will find 1316m of the original Wall of Berlin, that, in 1990, artists from all over the world used as a white canvas to espress their feelings upon the division. It is a memorial of freedom and peace.
The start point is next to the Oberbaumbrucke, the red bridge, that joined the West part of Berlin with the East part, and the promenade continues along the river Spree.
During the Cold War, this is the only area where there was a single wall instead of the double, because the river was considered a deterrent itself. And it is super curious that the only wall that they build was the one that normally they used for the West part, even if it is facing the East. Check here in the Bernauerstrasse chapter to see how the wall was made.
Not only the wall is full of murales, you can find a lot in this area.
Siamo arrivati ​​al terzo e ultimo giorno della visita di Berlino. Oggi il programma è: East side Gallery, Check Point Charlie, Museo ebraico, la Colonna della Vittoria e il Kaiser Wilhelm Memorial Church.
L'East Side Gallery è un museo a cielo aperto. Qui troverete 1316m del Muro di Berlino, che nel 1990 artisti di tutto il mondo hanno usato come una tela bianca per esprimere i loro sentimenti sulla divisione. È un memoriale alla libertà e alla pace.
Il punto di partenza è vicino all'Oberbaumbrucke, il ponte rosso, che univa la parte occidentale di Berlino con la parte orientale, e la passeggiata poi continua lungo il fiume Sprea.
Questa è l'unica area durante la Guerra Fredda, dove eressero un muro singolo invece di quello doppio, perché il fiume era considerato un deterrente di per sè. Ed è super curioso che l'unico muro che costruirono sia quello che normalmente usavano per la parte occidentale, anche trovandosi ad est. Date un'occhiata qui nel capitolo Bernauerstrasse per vedere com'era normalmente realizzato il muro.
Non solo il muro è pieno di murales, in quest'area, ne troverete tanti altri.
Φτάσαμε την τρίτη και τελευταία ημέρα της επίσκεψης στο Βερολίνο. Σήμερα το πρόγραμμα έχει: East Side Gallery, Check Point Charlie, Εβραϊκό Μουσείο, Στήλη Νίκης και Εκκλησία Μνήμης Κάιζερ Βίλχελμ.
Το East Side Gallery είναι ένα υπαίθριο μουσείο. Εδώ θα βρείτε 1316 μ. του αρχικού τείχους του Βερολίνου, που το 1990, καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο χρησιμοποιούσαν ως λευκό καμβά για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους κατά της διαίρεσης. Είναι μνημείο της ελευθερίας και της ειρήνης.
Το σημείο εκκίνησης βρίσκεται δίπλα το Oberbaumbrucke, την κόκκινη γέφυρα, που ενώνει το δυτικό τμήμα του Βερολίνου με το ανατολικό τμήμα και η διαδρομή συνεχίζει κατά μήκος του ποταμού Spree.
Αυτή είναι η μόνη περιοχή κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όπου υπήρχε ένας μόνο τοίχος αντί του διπλού, επειδή ο ποταμός θεωρήθηκε αποτρεπτικός. Και είναι περίεργο το γεγονός ότι το μοναδικό τείχος που χτίστηκε ήταν αυτό που συνήθως χρησιμοποιούσαν για το Δυτικό τμήμα, ακόμα και αν αφορά την Ανατολή. Ελέγξτε εδώ στο κεφάλαιο Bernauerstrasse για να δείτε πώς ήταν φτιαγμένο το τοίχος.
Ό τοίχος δεν είναι το μόνο μέρος που θα βρείτε τοιχογραφιες, καθώς η περιοχή είναι γεμάτη από αυτές.

Murales in the area of the East Side Gallery
 Murales in the area of the East Side Gallery
 The red bridge
 Murales East Side Gallery

Not far from the East Side Gallery, even if it is better to get a metro to reach it, there is the Check Point Charlie. It was already in the 1950s that the Soviet had restricted the emigration from all the Eastern Block, however the border between East and West Germany remained easily crossed, and in specific, the city of Berlin (because it was administered by all four occupying powers: the Soviet, the American, the French and the British) and this led to the construction of the Wall in 1961. The Check Point Charlie was the best known crossing point between East Berlin and West Berlin (Soviet-American sector) for diplomatics, soldiers and visitors. The name Charlie comes from the NATO phonetic alphabet. There were already two other check points A and B, this was the check point C, that in the phonetic alphabet correspond to Charlie. Today there is a copy of the first American guard house and a sign that once marked the border.
Non lontano dalla East Side Gallery, anche se è meglio prendere una metropolitana, c'è il Check Point Charlie. Già negli anni '50 i sovietici avevano limitato l'emigrazione da tutto il blocco orientale, tuttavia il confine tra la Germania orientale e quella occidentale rimase facilmente attraversabile, e in particolare, la città di Berlino (perché era amministrata da quattro potenze: la sovietica, l'americana, la francese e l'inglese) e questo portò alla costruzione del Muro nel 1961. Il Check Point Charlie era il punto di incrocio più noto tra Berlino Est e Berlino Ovest (settore sovietico-americano) per diplomatici, soldati e visitatori. Il nome Charlie deriva dall'alfabeto fonetico della NATO. Esistevano già altri due punti di controllo A e B, questo era il punto di controllo C, che nell'alfabeto fonetico corrisponde per l'appunto al nome Charlie. Oggi c'è una copia della prima casa di guardia americana e una tabella che una volta segnava il confine.
Αρκετά κοντά το East Side Gallery, αν και είναι καλύτερα να φτάσετε με το μετρό, θα βρείτε το Check Point Charlie. Οι Σοβιέτ ήδη στη δεκαετία του '50 είχαν περιορίσει τη μετανάστευση από όλο τον Ανατολικό Όμιλο, ωστόσο τα σύνορα μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας παρέμειναν εύκολα να περαστούν και συγκεκριμένα η πόλη του Βερολίνου (επειδή διοικούνταν από τέσσερις δυνάμεις κατοχής, Σοβιετ, Αμερικανοι, Γάλλοι  και Βρετανοι ) και αυτό οδήγησε στην κατασκευή του Τείχους το 1961. Το Check Point Charlie ήταν το πιο γνωστό σημείο διέλευσης μεταξύ του Ανατολικού Βερολίνου και του Δυτικού Βερολίνου (σοβιετικός-αμερικανικός τομέας) για διπλωμάτες, στρατιώτες και τους επισκέπτες. Το όνομα Charlie προέρχεται από το φωνητικό αλφάβητο του ΝΑΤΟ. Υπήρχαν ήδη δύο άλλα σημεία ελέγχου Α και Β, αυτό ήταν το σημείο ελέγχου C, το οποίο στο φωνητικό αλφάβητο αντιστοιχεί στον Τσάρλυ. Σήμερα εδώ υπάρχει ένα αντίγραφο της πρώτης αμερικανικής φρουράς και μια επιγραφή που σημάδευε τα σύνορα.

 Check Point Charlie Metro
 The border
 The American Guard house
The four occupying powers

 Check Point Charlie the first year of the Wall
From the Check Point Charlie, if you go south, you will find the Jewish Museum Berlin, that is the largest Jewish museum in Europe. The museum is built in a deconstructivist style, infact the zigzag can resemble an open Star of David. It doesn't have an entrance from the street, it is accessible only by an underground passage from the old baroque building the formerly housed the Berlin Museum, this was made to show how much the German and Jewish histories are bonded. 
The building is covered in zinc with random thin windows that remind of wounds. When you get inside, you can follow three axes, that simbolize the destiny of the Jews: the first, the Holocaust leads to an empty concrete Tower, the second, the Exile leads to a garden with 49 columns (48 the year of foundation of Israel + 1dedicated to Berlin) and the third, the continuity brings to the museum.
Dal Check Point Charlie, proseguendo verso sud, troverete il Museo Ebraico di Berlino, il più grande museo ebraico d'Europa. Il museo è costruito in uno stile decostruttivista e lo zigzag può assomigliare ad una stella di David aperta. Non ha accesso dalla strada, è accessibile solo da un passaggio sotterraneo dal vecchio edificio barocco che precedentemente ospitava il Museo di Berlino, ciò è stato fatto per mostrare quanto la storia tedesca e quella ebraica siano legate.
L'edificio è ricoperto di zinco con finestre casuali sottili che ricordano delle ferite. Quando entrate,  potete seguire tre assi che simboleggiano il destino degli ebrei: il primo, l'Olocausto conduce a una vuota torre di cemento, il secondo, l'Esilio conduce a un giardino con 49 colonne (48 l'anno di fondazione di Israele + 1 dedicato a Berlino) e il terzo, la continuità porta al museo vero e proprio.
Από το Check Point Charlie, αν πάτε νότια, θα βρείτε το Εβραϊκό Μουσείο του Βερολίνου, το μεγαλύτερο εβραϊκό μουσείο στην Ευρώπη. Το μουσείο είναι χτισμένο με στυλ "αναλυτικό", άμα προσέξετε, το ζιγκ-ζαγκ μπορεί να μοιάζει με ένα ανοιχτό αστέρι του Δαβίδ. Δεν έχει είσοδο από το δρόμο, είναι προσβάσιμο μόνο από ένα υπόγειο πέρασμα από το παλιό μπαρόκ κτίριο όπου ήταν το Μουσείο του Βερολίνου, έτσι ώστε να δείξει πόσο δεμένες είναι η γερμανική και η εβραϊκή ιστορία.
Το κτίριο καλύπτεται από μέταλο με τυχαία λεπτά παράθυρα που θυμίζουν πληγές. Όταν μπείτε μέσα, μπορείτε να ακολουθήσετε τρεις άξονες, που συμβολίζουν το πεπρωμένο των Εβραίων: το πρώτο, το Ολοκαύτωμα οδηγεί σε ένα άδειο Πύργο από μπετόν, το δεύτερο, η Εξορία οδηγεί σε έναν κήπο με 49 στύλους  (48 το έτος ίδρυσης Ισραήλ + 1αφιερωμένο στο Βερολίνο) και το τρίτο, η Συνέχεια που οδηγεί στο μουσείο.

The old Berlin Museum next to the Jewish Museum

 The Jewish Museum, the garden of exile
 The Jewish Museum, the windows
 The Jewish Museum, the tower of silence
In the centre of the Tiergarten park you will find the Victory column (Siegessäule). Originally it was placed in front of the Reichstag, but the Nazi moved it here to be seen from the Brandenburg Gate. The Column was thought to commemorate the Prussian victory over Denmark 1864, but after that, Prussia also defeated Austria and France, so the Column became even more important and from here came the idea of the addition of the bronze sculpture of 8,3m (27ft) Victoria.
The base is in polished red granite decorated with three scenes of the three wars and one with the triumphal entry of the troops in Berlin.  
The entrance is not free (3euros), but I highly suggest to make it to the top. Even if it can be a little hard to clib the stairs, the view from the top is incredible. 
Nel centro del parco Tiergarten troverete la colonna della Vittoria (Siegessäule). Originariamente era situata di fronte al Reichstag, ma i nazisti la spostarono qui per essere vista dalla Porta di Brandeburgo. La Colonna fu pensata per commemorare la vittoria prussiana sulla Danimarca 1864, ma in seguito la Prussia sconfisse anche l'Austria e la Francia, così la Colonna divenne ancora più importante e da qui venne l'idea di aggiungere la scultura in bronzo (8,3 m) della dea Vittoria.
La base è in granito rosso lucido decorato con tre scene delle tre guerre e una con l'entrata trionfale delle truppe a Berlino.
L'ingresso non è gratuito (3 euro), ma consiglio caldamente di arrivare in cima. Anche se può essere un po 'stancante la salita, la vista dall'alto è incredibile.
Στο κέντρο του πάρκου Tiergarten θα βρείτε τη Στήλη της Νίκης (Siegessäule). Αρχικά τοποθετήθηκε μπροστά στο Ράιχσταγκ, αλλά οι ναζί την μετακίνησαν εδώ για να φαίνεται από την Πύλη του Βρανδεμβούργου. Η Στήλη σχεδιάστηκε για τον εορτασμό της Πρωσικής νίκης επί της Δανίας το 1864, αλλά στη συνέχεια η Πρωσία νίκησε επίσης την Αυστρία και τη Γαλλία, οπότε η Στήλη έγινε ακόμα πιο σημαντική και από εδώ ήρθε η ιδέα της προσθήκης του χάλκινου γλυπτού (8,3 μ.) της Βικτώριας.
Η βάση είναι σε γυαλισμένο κόκκινο γρανίτη διακοσμημένο με τρεις σκηνές των τριών πολέμων και μια με τη θριαμβευτική είσοδο των στρατευμάτων στο Βερολίνο.
Η είσοδος δεν είναι δωρεάν (3ευρώ), αλλά προτείνω να φτάσετε στην κορυφή. Ακόμα και αν μπορεί να είναι λίγο δύσκολο το ανέβασμα, η θέα από την κορυφή είναι απίστευτη.

 Victory Column

 View from the Victory Column

 Access from the underground tunnel
The church was built in the 1890s by WilhelmII, and then was badly damaged in a bombing raid in 1943, after that moment the Berliners called it "der hohle Zahn" the hollow tooth.
Originally the project for the new church included the demolition of the damaged spire, but after a pressure from the public, it was decided to incorporate it, so that the ground floor of the old church is now a Memorial of the church itself (Kaiser Wilhelm memorial church). In the old church you can still admire the mosaics all around (Hohenzollern procession, Archangel Michael fighting the dragon...)
The new church and the new bell tower are separated, the first is octagonal, the second hexagonal, both are made of concrete, steel and glass (the predominant colour is blue) and because of their shape, they are nicknamed "Lippenstift und Puderdose", the lipstick and the powder.
I absolutely reccomend to visit both the old and the new church, the latter has nothing special to see, but will create a a strong feeling inside you. Another advice is to pass by during the night, because the blue colour of the glass is incredible.
La chiesa fu costruita nel 1890 da Guglielmo II e fu gravemente danneggiata in un bombardamento nel 1943, dopo questo fatto, i berlinesi la chiamano "der hohle Zahn" il dente cavo.
Originariamente il progetto per la nuova chiesa includeva la demolizione della guglia danneggiata, ma dopo una pressione da parte dei cittadini, fu deciso di incorporarla, in modo che il piano terra della vecchia chiesa divenisse un monumento commemorativo della chiesa stessa (memoriale del Kaiser Wilhelm Chiesa). Nella vecchia chiesa è ancora possibile ammirare gli antichi mosaici (processione di Hohenzollern, l'Arcangelo Michele che combatte il drago...)
La nuova chiesa e il nuovo campanile sono separati, la prima è a forma ottagonale, il secondo esagonale, entrambi sono in cemento, acciaio e vetro (il colore predominante è il blu) e per la loro forma sono soprannominati "Lippenstift und Puderdose", il rossetto e la cipria.
Consiglio assolutamente di visitare sia la vecchia che la nuova chiesa, quest'ultima non ha niente di speciale da vedere, ma sono sicura che creerà un sentimento forte dentro di voi. Un altro consiglio è di passare durante la notte, perché il colore blu del vetro è indescrivibile.
Η εκκλησία χτίστηκε στη δεκαετία του 1890 από τον Βίλχελμ τον 2ο και στη συνέχεια υπέστη σοβαρές ζημιές σε βομβιστική επίθεση το 1943, μετά από την οποία οι Βερολινέζοι την ονομάζουν "der hohle Zahn" το κοίλο δόντι.
Αρχικά, το έργο για τη νέα εκκλησία περιελάμβανε την κατεδάφιση του φθαρμένου κωδωνοστασίου, αλλά μετά από πίεση από το κοινό, αποφασίστηκε η ενσωμάτωσή του, έτσι ώστε το ισόγειο της παλιάς εκκλησίας να είναι σήμερα μνημείο της ίδιας της εκκλησίας (Εκκλησία Μνήμης Κάιζερ Βίλχελμ). Στην παλιά εκκλησία μπορείτε ακόμα να θαυμάσετε τα παλιά ψηφιδωτά (πομπή Hohenzollern, Αρχάγγελος Μιχαήλ που αγωνίζεται με τον δράκο...)
Η νέα εκκλησία και το νέο καμπαναριό χωρίζονται, η πρώτη είναι οκταγωνικη, το δεύτερο εξάγωνο, και τα δύο είναι κατασκευασμένα από μπετόν, ατσάλι και γυαλί (το κυρίαρχο χρώμα είναι το μπλε) και λόγω του σχήματος τους, αποκαλούνται "Lippenstift und Puderdose" , το κραγιόν και τη πούδρα.
Προτεινω να επισκεφτείτε τόσο την παλιά όσο και τη νέα εκκλησία, η οποία δεν έχει τίποτα ιδιαίτερο να δείτε, αλλά θα δημιουργήσει ένα έντονο συναίσθημα μέσα σας. Μια άλλη συμβουλή είναι να περάσετε από δώ τη νύχτα, επειδή το μπλε χρώμα του γυαλιού είναι απίστευτο. 

 Kaiser Wilhelm Memorial Church
 The mosaic floor of the Kaiser Wilhelm Memorial Church
 The Kaiser Wilhelm Memorial Church before the bombs
 The mosaic ceiling of the Kaiser Wilhelm Memorial Church
 Kaiser Wilhelm Memorial Church, the New Church
 The church by night
  The church by night

You Might Also Like

0 commenti